Feast (Octopus Eye)

Opis

Fotografia pt. „Feast (Octopus Eye)” pochodzi z performansu teatralnego FRESSEN – wydarzenia wspieranego przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej – prezentowanego w ramach Warsaw Gallery Weekend odbywającego się w Teatrze Powszechnym w Warszawie w 2021 roku.

Słowo „Fressen” pochodzi z języka niemieckiego i oznacza „ucztę” na którą w tej pracy Katarzyna Kozyra zaprasza swoich widzów. Zainspirowana historycznym ślubem polskiej księżniczki Jadwigi Jagiellonki z bawarskim księciem Jerzym Bogatym, (Landshut, 1475 r.), a przede wszystkim rangą do jakiej wyniesiono to wydarzenie, nadając mu miano największej średniowiecznej uczty, podejmuje temat, adaptując go do współczesnej problematyki.    

Interpretacja

„Fressen” eksploruje tematykę konsumpcjonizmu, pożerania siebie, wystawiania na pożarcie przez innych, uczta do której zaprasza Kozyra jest jej ofiarowaniem siebie, każdy może wziąć kawałek „jej” i zachować go w sobie. Na scenie pojawia się znany z wcześniejszych prac fat suit, którego użyła także na potrzeby pracy Diva. Reinkarnacja, Kozyra w ten sposób ukazuje swoje ciało, siebie samą. Jej ciało jest ciężkie, otyłe i pełne, nasuwającym się porównaniem jest figurka Wenus z Willendorfu, czczonej Bogini Matki, która daje potomstwo, karmi, otacza opieką. Całość opiera się na złożonym porównaniu realizującym się poprzez użyte ciało. Jest ono zarazem bezpośrednio ciałem człowieka, martwym, na którym przeprowadzona zostanie operacja usunięcia organów, jednocześnie będąc źródłem pokarmu, z którego czerpiąc garściami owoce morza, przygotowano ucztę. Pierwsze cięcie chirurżki, chociaż wykonane skalpelem bardziej przypominało cięcie nożem rzeźniczym, nierówne, silne, pozbawione wątpliwości, cała scena na myśl przywodzi rozpłatanie świni, którą następnie patroszy się. Po pierwszym następuje kolejne, na oczach widzów z wnętrza wyciągane są jedne z najdroższych artykułów żywieniowych, najbardziej pożądane, szczególnie w Polsce, gdzie o świeże owoce morza trudno. Uważane za afrodyzjak kojarzone mocno z cielesnością, podnieceniem i seksem, tracą zupełnie swój prestiż, ich chłód, nietypowe, wiotkie kształty, osobliwy śluz którym są pokryte i zapach jaki wydzielają przed przygotowaniem, idealnie imitują ludzkie organy, wyciągane z brzucha ośmiornice i ich macki wydają się równie odrażające co jelita. W ten sposób, za pośrednictwem surowych ryb, artystka zapewnia pożywienie, karmi sobą – ostatnie cięcia ukazują bowiem, po zdjęciu maski, jej osobę wewnątrz kostiumu.  

Bibliografia

Katarzyna Kozyra – „Być kimś, kim się (nie) jest”, wydawca: Galeria Bielska BWA, 2025, reprodukcja: s. 77.
(Książka została wydrukowana w dwóch wersjach językowych: w języku czesko-angielskim oraz polsko-angielskim).

Wystawy

2025 – Katarzyna Kozyra – „Być kimś, kim się (nie) jest”, Galeria Bielska BWA (17.01–16.03.2025)

2024 – Katarzyna Kozyra – "Być kimś kim się nie jest", GVUO, Ostrava (Galerie výtvarného umění v Ostravě Czechy), (24.09–17.12.2024).

2021 – Fressen, performans teatralny, wydarzenie prezentowane w ramach Warsaw Gallery Weekend (2021), wspierane przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, Teatr Powszechny, Warszawa.